Emily Henry is een groot liefhebber van romantiek, lezen en schrijven en dit is duidelijk terug te zien in haar oevre. Haar nieuwste boek Geweldig groots mooi levenis hier weer een prachtig voorbeeld van.
‘Alice Scott is een eeuwige optimist die droomt van haar grote doorbraak als auteur. Hayden Anderson is een menselijke donderwolk die een Pulitzerprijs won voor zijn laatste boek. Beiden willen ze de biografie schrijven van Margaret Ives, de erfgename van een van de meest beruchte families van de twintigste eeuw.
Na een proefperiode van een maand zal Margeret kiezen wie haar levensverhaal mag vastleggen. Het probleem? Ze geeft hen elk maar een deel van haar verhaal. Door een strikte geheimhoudingsverklaring – en de onmiskenbare spanning die tussen hen hangt – kunnen ze geen informatie uitwisselen. Hun verhaal, net als dat van Margaret, kan een mysterie, tragedie of liefdesverhaal worden, afhankelijk van wie het vertelt.’

Het boek Geweldig groots mooi levenheeft verschillende interessante elementen in zich. Allereerst Margaret Ives, die door haar beruchte familie en haar eigen uitspattingen een soort beroemdheid is. Door middel van interviews en verhalen wordt er door de lezer een steeds beter beeld van haar gevormd, maar roepen verschillende aspecten juist ook meer vragen op. De conclusie hiervan is logisch, maar zorgt ook enigszins voor verrassing omdat je dit als lezer niet direct aan ziet komen. Alhoewel achteraf bekeken had je wel iets kunnen weten door de hints die hier en daar door Emily Henry werden neergelegd.
Ook is er de dynamiek tussen Alice Scott en Hayden Anderson die overduidelijk elkaars tegenpolen zijn in Geweldig groots mooi levenboeiend om te lezen. Het is een duidelijk geval van grumpy versus sunshine. Mooi hierbij is dat Emily Henry hierbij een van de hoofdpersonages op humoristische wijze een kritische noot laat uiten over (lange) mannen die altijd vallen voor petite vrouwen. Dit levert een flinke dosis herkenning op, gezien de vele romans, series en films, maar ook het echte leven, waarin de vrouwelijke hoofdpersonages vaak klein en tenger zijn. Juist de tegenstellingen tussen Alice en Henry leveren interessante dialogen op en bouwen de spanning tussen deze twee personages steeds meer op. Een vermoeden van een afloop heeft de lezer hierin wel, maar ergens voelt het einde, vooral dankzij Margaret Ives toch onverwacht aan.

Emily Henry heeft opnieuw weer een feelgoodroman geschreven, waarin tegenstellingen, authentieke personages en de liefde voor boeken en schrijven de hoofdrol spelen. Ondanks deze elementen, die in elk nieuw verhaal verschijnen, weet Emily Henry iedere keer weer een nieuw origineel boek te schrijven, waarmee de boekliefhebber heerlijk kan wegdromen.
Beoordeling: 8/10
Emily Henry heeft diverse romans op haar naam staan en inmiddels is People we meet on vacation verfilmd en te vinden op Netflix. Haar boeken verschijnen in Nederlandse vertaling bij uitgever The House of Books.
